Θα μπορούσα να αποκαλέσω τον εθελοντισμό ως μία εναλλακτική πρόταση στην εποχή του υλισμού που διανύουμε, ο οποίος καθοδηγείται από βαθύτερες ηθικές αρχές και όχι από υλικά οφέλη. Ο εθελοντισμός γίνεται όλο και πιο δημοφιλής στους νέους, οι οποίοι δεν συμφωνούν με τα πρότυπα που επιβάλλει η κοινωνία – να τελειώσουν το σχολείο, να αποφοιτήσουν από το πανεπιστήμιο, να βρουν δουλειά.   Μεγάλου εύρους επιλογές έχουν επίσης επιρροή  – οι νέοι έχουν τόσες πολλές ευκαιρίες, που μερικές φορές χάνουν την ταυτότητά τους. Γι’ αυτό ο εθελοντισμός θα μπορούσε να είναι ο φάρος για το δρόμο που διανύει κάποιος αναζητώντας τον εαυτό του.

Πώς ξεκίνησαν όλα

Η ιστορία του εθελοντισμού ξεκινάει από τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Το 1920 o Swiss Pierre Ceresole κινητοποίησε ένα διεθνές γκρουπ νέων ανθρώπων οι οποίοι ήθελαν να ξαναχτίσουν τα κατεστραμμένα από τον πόλεμο σπίτια. Αλλά ο θεσμός του εθελοντισμού καθορίστηκε όταν η UNESCO συμμετείχε σε αυτές τις δραστηριότητες το 1948. Μετά το 1990 πολλά διαφορετικά προγράμματα καθιερώθηκαν από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο.

Η βασική αρχή είναι η γνώση

Δεν έχει σημασία τι είδους εθελοντισμό κάνεις – το να σώζεις αυγά χελώνας από τους τουρίστες στην Κρήτη, το να μαθαίνεις στα παιδιά να μην πίνουν βρώμικο νερό στην Ασία, ή το να βοηθάς να διοργανωθεί μία εκδήλωση στη χώρα σου. Κάθε εθελοντική εργασία έχει δύο πλευρές – οφέλη για την τοπική κοινωνία /το περιβάλλον/τη φύση και την προσωπική ανάπτυξη. Υπάρχουν δουλειές, οι οποίες δεν μπορούν να πληρωθούν από κανένα. Αυτά τα είδη δουλειών δεν απαιτούν κάποια ειδική γνώση ή ικανότητες, μερικές φορές δεν είναι καν ορατές, αλλά είναι πολύ σημαντικές για την κοινωνία. Σε αυτή την περίπτωση υπάρχει η ανάγκη για ανθρώπους που πιστεύουν στις αρχαίες αξίες της κοινότητας (εάν είσαι χαρούμενος, είμαι χαρούμενος επίσης) και δεν ψάχνουν για υλικά κέρδη.

Ο εθελοντισμός έχει τον ίδιο μηχανισμό όπως είναι γραμμένο και στη Βίβλο: «Αποθήκευσε όλα τα πλούτη σου στον παράδεισο». Εάν δεν μετράς τις ώρες που ξόδεψες για τον εθελοντισμό, λίγο λίγο η γνώση και η εμπειρία έρχονται σ’ εσένα….

Αρχικά είσαι τελείως άπειρος, δεν ξέρεις τόσα πολλά πράγματα – ούτε πώς να δουλεύεις σε ένα οργανισμό, ούτε πώς να επικοινωνείς με διαφορετικούς ανθρώπους… Αλλά κάπως πρέπει οι νέοι να συλλέξουν εμπειρία! Μόνο οι οργανισμοί για τους νέους μπορούν να πιστέψουν σ’ εσένα και να σου δώσουν δουλειά. Πού αλλού μπορείς να προσπαθήσεις να οργανώσεις την πρώτη σου δραστηριότητα, ή να μάθεις πώς να διαχειρίζεσαι ένα σχέδιο;

Αλλά το αποτέλεσμα από την εμπειρία του νέου είναι έγκυρο όχι μόνο για τον εαυτό του. Τα μορφωμένα και εξασκημένα άτομα μπορούν να χτίσουν μία καλύτερη κοινωνία με ισχυρές ανθρώπινες πεποιθήσεις. Τώρα, που δεν υπάρχουν σύνορα στην Ευρώπη, μπορούμε να εστιάσουμε σε διεθνή θέματα , όχι στον πόλεμο και στις συγκρούσεις.

Όλες οι ευκαιρίες δίνονται σ’ εσένα

Το ξεκίνημά σου μπορεί να είναι στο Κέντρο Πληροφόρησης Νέων του Κιλκίς, το οποίο δραστηριοποιείται σε τοπικό αλλά και σε διεθνές επίπεδο. Συμμετέχει σε ετήσιες εκδηλώσεις όπως το Φεστιβάλ Κουκλοθεάτρου, το Καρναβάλι την άνοιξη και μουσικές εκδηλώσεις το καλοκαίρι. Επίσης, το Κέντρο «τρέχει» προγράμματα Νεότητας (κυρίως ανταλλαγές νέων στο πλαίσιο του προγράμματος “Youth in
Action”), στέλνει  και φιλοξενεί εθελοντές από όλο τον κόσμο (και εμείς ήρθαμε στο Κιλκίς επίσης για εθελοντισμό και όχι για διακοπές).

Αυτός ο οργανισμός μπορεί να είναι η γέφυρα για να εξερευνήσετε τον κόσμο. Απλά ελάτε και πείτε : «Θέλω να γίνω εθελοντής!»…